شما به کدام بهشت وارد میشوید؟

شما به کدام بهشت وارد میشوید؟

اسامی بهشت های خداوند متعال را خدمت شما  عزیزان عرض میکنیم و مراتب آنها را نیز یاد آوری میکنیم و اینکه هر کدام از این بهشت ها خانه چه جور انسانی خواهد بود بعد شما بفرمایید بگویید در کدام منزل انشاء الله وارد خواهید شد؟

باید دانست‌: بهشت‌هایی‌ که‌ در قرآن‌ از آنها نام‌ برده‌ شده‌ است‌ چهار تا است‌:

طبیعت

جَنّت‌ عَدْن‌ و جنّت‌ فِرْدَوس‌ و جنّت‌ نَعیم‌ و جنّت‌ مأوَی

؛ همچنانکه‌ در روایت‌ وارد است

«... و غیر از این‌ چهار بهشت‌، خداوند تعالی‌ بهشت‌هائی‌ دارد که‌ این‌ چهار بهشت‌ آنها را احاطه‌ کرده‌ و در برگرفته‌ است‌.» [1]

امّا جنّة‌ النّعیم‌ در بسیاری‌ از آیات‌ قرآن‌ نام‌ برده‌ شده‌ است‌؛ مانند:

«وَالسَّـابقُونَ السَّـابقُونَ * أُولَـئکَ الْمُقَرَّبُونَ * فِی‌ جَنَّاتِ النَّعِیمِ.» [2]؛ پیشی‌ گیرندگان‌ در أعمال‌ صالحه‌، پیشی‌ گیرندگان‌ در غفران‌ و رحمت‌ خداوند هستند. و ایشانند مقرّبان‌ خدا که‌ در بهشت‌های‌ نعیم‌ هستند.

 و مانند:

«أَیَطْمَعُ کُلُّ امْرِی‌ءٍ مِنْهُمْ أَن‌ یُدْخَلَ جَنَّةَ نَعِیمٍ * کَلاَّ.» [3] ؛ آیا هر فرد از ایشان‌ چنین‌ طمعی‌ دارد که‌ در بهشت‌ نعیم‌ داخل‌ شود؟ نه‌، چنین‌ نیست‌.

و امّا جنّت‌ عَدن‌ نیز در بسیاری‌ از آیات‌ قرآن‌ نام‌ آن‌ برده‌ شده‌ است‌؛ مانند:

«وَ مَسَـاکِنَ طَیِّبَةً فِی‌ جَنَّـاتِ عَدْنٍ ذَ ا لِکَ الْفَوْزُ الْعَظِیمُ.» [4] ؛ و (خداوند شما را داخل‌ میکند) در مسکن‌های‌ پاک و پاکیزه‌ای‌ که‌ در بهشت‌های‌ عدن‌ است‌؛ و اینست‌ فوز عظیم‌!

 و امّا جنّت‌ فردوس‌ در دو جای‌ قرآن‌ نام‌ آن‌ برده‌ شده‌ است‌؛ اوّل‌: در سورة‌ کهف‌:

«إِنَّ الَّذِینَ ءَامَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّـالِحَـاتِ کَانَتْ لَهُمْ جَنَّـاتُ الْفِرْدَوْسِ نُزُلاً * خَـالِدِینَ فِیهَا لاَ یَبْغُونَ عَنْهَا حِوَلاً.» [5] ؛ حقّاً آن‌ کسانیکه‌ ایمان‌ آورده‌اند و أعمال‌ صالحه‌ بجای‌ می‌آورند، برای‌ آنان‌ بهشت‌های‌ فردوس‌ مهیّا و به‌ عنوان‌ پذیرائی‌ و کرامتِ آنان‌ خواهد بود؛ در آن‌ بهشت‌ها بطور جاودان‌ می‌مانند و هیچگونه‌ تغییر و جابجائی‌ از آن‌ را طلب‌ نمی‌کنند.

حضرت‌ حقّ وعدة‌ دیدار داده‌ است‌، و متجاوز از بیست‌ جا در قرآن‌ کریم‌ لقاء و زیارت‌ خود را وعده‌ میدهد، پس‌ جَنَّت‌ لِقاء یکی‌ از بهشت‌هاست‌؛ آنهم‌ چه‌ بهشتی‌!

 دوّم‌: در سورة‌ مؤمنون‌: 

 أُولَـئِکَ هُمُ الْوَ ا رِثُونَ * الَّذِینَ یَرِثُونَ الْفِرْدَوْسَ هُمْ فِیهَا خَـالِدُونَ. [6] ؛ آنان که‌ فردوس‌ را به‌ ارث‌ برند. و ایشان‌ در آن‌ بهشت‌ فردوس‌ بطور جاودان‌ زیست‌ می‌نمایند.

 و جنّت‌ مأوی‌ نیز در دو مورد از قرآن‌ آمده‌ است‌؛ اوّل‌: در سورة‌ سجده‌:

 «أَمَّا الَّذِینَ أمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّـالِحَـاتِ فَلَهُمْ جَنَّـاتُ الْمَأْوَی‌ا نُزُلاَ بِمَا کَانُوا یَعْمَلُونَ.» [7] ؛امّا آن‌ کسانیکه‌ ایمان‌ آورده‌اند و اعمال‌ صالحه‌ انجام‌ میدهند، پس‌ برای‌ آنان‌ بهشت‌های‌ مأوی به‌ عنوان‌ پذیرائی‌ و پاداش‌ کارهائی‌ که‌ در دنیا بجای‌ می‌آورده‌اند مهیّا و آماده‌ می‌باشد.

 و دوّم‌: در سورة‌ نجم‌:

 «عِندَ سِدْرَةِ الْمُنتَهَی‌ا * عِندَهَا جَنَّةُ الْمَأْوَی.» [8] ؛در نزد سدرة‌ المنتهی‌، که‌ آخرین‌ درخت‌ است‌. و در نزد آن‌ سدرة‌ و درخت‌، بهشت‌ مأوی‌ است‌.

 جَنّة‌ الخُلد، بهشتی‌ غیر از این‌ بهشت‌ها نیست‌ که‌ جزو این تقسیم بندی باشد،  و همانطور که‌ اشاره‌ شد اضافة‌ جنّت‌ به‌ خُلد برای‌ تحقّق‌ معنای‌ جاودانی‌ بهشت‌ است‌.

 ولیکن‌ جَنّة‌ النّعیم‌ بهشت‌ ولایت‌ است‌؛ و هر جا که‌ در قرآن‌ نامی‌ از نعمت‌ برده‌ شده‌ است‌، مراد ولایت‌ است‌. [9] 

طبیعت

بهشت‌ لقاء، و جنّت‌ ذات‌

حضرت‌ حقّ وعدة‌ دیدار داده‌ است‌، و متجاوز از بیست‌ جا در قرآن‌ کریم‌ لقاء و زیارت‌ خود را وعده‌ میدهد، پس‌ جَنَّت‌ لِقاء یکی‌ از بهشت‌هاست‌؛ آنهم‌ چه‌ بهشتی‌!

«وُجُوهٌ یَوْمَنءِذٍ نَاضِرَةٌ * إِلَی رَبِّهَا نَاظِرَةٌ.» [10] ؛ چهره‌هایی‌ در آن‌ روز، با طراوت‌ و خرّم‌اند؛ و بسوی‌ پروردگارشان‌ نظر می ‌کنند.

«فَمَن‌ کَانَ یَرْجُوا لِقَآءَ رَبِّهِ فَلْیَعْمَلْ عَمَلاً صَـالِحًا وَ لاَ یُشْرِک بِعِبَادَةِ رَبِّهِ أَحَدًا.» [11] ؛ پس‌ هر کس‌ که‌ امید دیدار پروردگارش‌ را داشته‌ باشد باید عمل‌ نیکو انجام‌ دهد و در پرستش‌ پروردگار خود هیچکس‌ را شریک قرار ندهد.

 و میتوان‌ این‌ نام‌ جَنّت‌ لقآء را از نسبت‌ این‌ جنّت‌ به‌ خود خدا استفاده‌ نمود، آنجا که‌ فرماید:

«یَـا´أَیَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَنءِنَّةُ * ارْجِعِی‌´ إِلَی‌ا رَبِّکِ رَاضِیَةً مَرْضِیَّةً* فَادْخُلِی‌ فِی‌ عِبَـادِی‌ * وَادْخُلِی‌ جَنَّتِی‌.»[12] ؛ای‌ نفسی‌ که‌ به‌ مقام‌ سکینه‌ و اطمینان‌ و آرامش‌ رسیده‌ای‌! بسوی‌ پروردگارت‌ بازگشت‌ کن‌ در حالیکه‌ هم‌ تو از پروردگارت‌ راضی‌ و خشنود هستی‌ و هم‌ او از تو راضی‌ و خشنود است‌! پس‌ داخل‌ شو در میان‌ بندگان‌ من‌، و داخل‌ شو در بهشت‌ من‌!»

در اینجا ملاحظه‌ می‌شود که‌ جَنَّتِی‌ فرموده‌ است‌، و این‌ بهشت‌ مخصوص چنین‌ بندگانی‌، نسبت‌ به‌ خود داده‌ است‌.و یا بعضی‌ از بهشت‌ها را به‌ عنوان‌ جَنّت‌ تعبیر نکرده‌، بلکه‌ به‌ عنوان‌ دار یعنی‌ خانه‌ ذکر کرده‌ است‌؛ مانند جَنّة‌ السّلام‌: لَهُمْ دَارُ السَّلَـامِ عِندَ رَبِّهِمْ. [13]

و در تفسیر آمده‌ است‌ که‌ گفته‌ شده‌ است‌: سَلام‌، خودِ خداست‌؛ و خانة‌ او بهشت‌ اوست‌. [14]

و از جمله‌ مقامات‌ سالک بسوی‌ خدا، مقام‌ فَناء فی‌ الله‌ است‌ من‌ از همه جهات است، و بنابراین‌ حتماً جَنّةُ الذّات‌ یکی‌ از بهشت‌هائی‌ است‌ که‌ حضرت‌ حقّ به‌ مؤمن‌ وعده‌ داده‌ است‌.

              به‌ زیورها بیارایند وقتی‌ خوبرویان‌ را              تو سیمین‌تن‌ چنان‌ خوبی‌ که‌ زیورها بیارائی‌

مقامات‌ و درجات‌ مختلف‌ بهشت‌

 در «مناقب‌» ابن‌ شهرآشوب‌ از أمیرالمؤمنین‌ علیه‌ السّلام‌ روایت‌ کرده‌ است‌ که‌:

 إنَّ لِلْجَنَّةِ إحْدَی‌ وَ سَبْعِینَ بَابًا، یَدْخُلُ مِنْ سَبْعِینَ مِنْهَا شِیعَتِی‌ وَ أَهْلُ بَیْتِی‌، وَ مِنْ بَابٍ وَاحِدٍ سَآئِرُ النَّاسِ. [14]

 «بهشت‌ هفتاد و یک در دارد، از هفتاد در آن‌ شیعیان‌ من‌ و اهل‌بیت‌ من‌ وارد می‌شوند، و از یک در آن‌ سائر افراد مردم‌.»

 همچنانکه‌ در «کافی‌»  از حضرت‌ صادق‌ علیه‌ السّلام‌ روایت‌ کرده‌ است‌ که‌:

 إنَّ لِلْجَنَّةِ بَابًا یُقَالُ لَهُ الْمَعْرُوفُ، لاَ یَدْخُلُهُ إلاَّ أَهْلُ الْمَعْرُوفِ. وَ أَهْلُ الْمَعْرُوفِ فِی‌ الدُّنْیَا هُمْ أَهْلُ الْمَعْرُوفِ فِی‌ ا لاْ خِرَةِ. [15]

؛برای‌ بهشت‌ دری‌ است‌ که‌ به‌ آن‌ مَعْروف‌ گویند، و در آن‌ در داخل‌ نمی‌شوند مگر اهل‌ معروف‌ و کارهای‌ خیر و پسندیده‌ و نیکوکاران‌. و اهل‌ معروف‌ در دنیا همان‌ اهل‌ معروف‌ در آخرت‌ هستند. و در «أمالی‌» صدوق‌ از حضرت‌ صادق‌، از جدّش‌ (علیهم‌ السّلام)‌ روایت‌ کرده‌ است‌ که‌ رسول‌ خدا صلّی‌ الله‌ علیه‌ وآله‌ وسلّم‌ فرمودند:

 لِلْجَنَّةِ بَابٌ یُقَالُ لَهُ بَابُ الْمُجَاهِدِینَ، یَمْضُونَ إلَیْهِ فَإذَا هُوَ مَفْتُوحٌ، وَ هُمْ مُتَقَلِّدُونَ سُیُوفَهُمْ، وَالْجَمْعُ فِی‌ الْمَوْقِفِ. الْمَلاَ´ئِکَةُ تُرَحِّبُ بِهِمْ.

پس‌ هر کس‌ که‌ امید دیدار پروردگارش‌ را داشته‌ باشد باید عمل‌ نیکو انجام‌ دهد و در پرستش‌ پروردگار خود هیچ کس‌ را شریک قرار ندهد.

فَمَنْ تَرَکَ الْجِهَادَ، أَلْبَسَهُ اللَهُ ذُلاًّ فِی‌ نَفْسِهِ، وَ فَقْرًا فِی‌ مَعِیشَتِهِ، وَ مَحْقًا فِی‌ دِینِهِ. إنَّ اللَهَ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی‌ أَعَزَّ أُمَّتِی‌ بِسَنَابِکِ خَیْلِهَا وَ مَرَاکِزِ رِمَاحِهَا. [16]؛ بهشت‌ دری‌ دارد که‌ به‌ آن‌ درِ مجاهدان‌ گویند، که‌ مردم‌ مجاهدِ در راه‌ خدا بسوی‌ آن‌ در روانه‌ می‌شوند و آن‌ در باز است‌، در حالیکه‌ مجاهدان‌ همگی‌ شمشیرهای‌ خود را به‌ نیام‌ بسته‌اند، و هنوز خلائق‌ در موقف‌ حساب‌ هستند. فرشتگان‌ به‌ آنها تهنیت‌ و خیر مَقدم‌ میگویند.

طبیعت

کسیکه‌ جهاد را ترک کند، خداوند در نفس‌ او لباس‌ ذلّت‌ را می‌پوشاند، و در معیشت‌ او فقر و فاقه‌ را می‌آورد، و در دین‌ او نابودی‌ و هلاکت‌ را پدید میکند. خداوند تبارک و تعالی‌ امّت‌ مرا به‌ سُم‌های‌ اسبانشان‌، و محلّ کوبیدن‌ و فرو کردن‌ نیزه‌هایشان‌ عزّت‌ بخشیده‌ است‌.

البتّه‌ بهشت‌ دارای‌ درجات‌ و مقاماتی‌ است‌ که‌ بعضی‌ از بعضی‌ برتر و بالاتر است‌. و همینطور خود بهشت‌های‌ هشتگانه‌ متفاوت‌ هستند. درهای‌ ورود به‌ آنها نیز مختلف‌ است‌. فلذا میتوان‌ برای‌ بهشت‌ درجات‌ و ابواب‌ بسیاری‌ دانست‌.

حضرت‌ أمیرالمؤمنین‌ علیه‌ السّلام‌ می‌فرماید:

دَرَجَاتٌ مُتَفَاضِلاَتٌ، وَ مَنَازِلُ مُتَفَاوِتَاتٌ. لاَ یَنْقَطِعُ نَعِیمُهَا، وَ لاَ یَظْعَنُ مُقِیمُهَا، وَ لاَ یَهْرَمُ خَالِدُهَا، وَ لاَ یَبْأَسُ سَاکِنهَا. [17]

 بهشت‌ دارای‌ درجات‌ مختلف‌ و متفاوتی‌ است‌ که‌ برخی‌ بر برخی‌ فضیلت‌ دارد، و دارای‌ منزل‌های‌ متفاوتی‌ است‌. نعیمش‌ أبداً منقطع‌ نمی‌شود، و ساکن‌ در آن‌ هیچگاه‌ کوچ‌ نمی‌کند، و شخص‌ مخلّد در آن‌ پیر نمی‌شود و ساکن‌ در آن‌ نیازمند و محتاج‌ نمی‌گردد. 

خوشا بحال شما از کدام دسته بودید؟

منبع : معاد شناسی علامه طهرانی

فرآوری: فاطمه محمدی - گروه دین واندیشه تبیان

/ 0 نظر / 33 بازدید